Kielce oddały hołd ofiarom pogromu z 1946 roku

Przed wybuchem II wojny światowej społeczność żydowska stanowiła ważną część Kielc. W mieście mieszkało około 20 tysięcy Żydów - obywateli Polski i mieszkańców, którzy współtworzyli jego codzienność, kulturę i życie społeczne. Zagłada przyniosła kres temu światu. W sierpniu 1942 roku niemal cała społeczność została zamordowana w ramach realizacji hitlerowskiej polityki eksterminacji.

Po wojnie do Kielc wróciło zaledwie około 200 ocalałych. Byli to ci, którym udało się przetrwać dzięki pomocy innych, ukrywaniu się, pobytowi w obozach lub służbie wojskowej. Wracali do miasta, które dla wielu było już jedynie miejscem bólu i utraty. Część z nich zamieszkała w kamienicy przy ulicy Planty 7, próbując na nowo odbudować życie społeczne. Dla wielu Kielce były jednak tylko przystankiem - planowali wyjazd do Palestyny, szukając nowego początku.

Tragiczne wydarzenia rozegrały się 4 lipca 1946 roku. Fałszywa pogłoska o rzekomym porwaniu ośmioletniego chłopca przez mieszkańców kamienicy przy Planty 7 wywołała falę gniewu i przemocy. Podsycane od wieków antysemickie stereotypy doprowadziły do tragedii, która na zawsze zapisała się w historii miasta. Pogrom trwał wiele godzin i pochłonął życie ponad 40 osób.

Podczas rocznicowych uroczystości przy grobie ofiar uczestnicy oddali hołd zamordowanym i zatrzymali się na chwilę refleksji. Wspominano nie tylko dramatyczne wydarzenia sprzed ośmiu dekad, ale także konieczność mierzenia się z trudną prawdą historyczną. Podkreślano, że pamięć o ofiarach jest nie tylko obowiązkiem wobec przeszłości, ale także przestrogą na przyszłość - przed nienawiścią, uprzedzeniami i przemocą wobec drugiego człowieka.